Umajenie to instalacja site specific, gdzie - na wzór wiosennie przystrojonych wiejskich kapliczek przydrożnych - leśny jesion na powrót staje się drzewem świętym, miejscem kontemplacji, afirmacją budzącego się do życia świata przyrody.

kuratorka: Natalia Cyrzan
organizator: Instytut Kultury Miejskiej

więcej

Instalacja site-specific [UNHOLY] to próba połączenia elementów zanikającego ludowego rytuału z surową, postreligijną bryłą architektoniczną wraz z zapisanymi w niej znakami czasu. Konstrukcja powstała z myślą o wytworzeniu strefy „przejścia”, na styku sacrum i profanum – znaczeniowo neutralnej – gdzie tradycyjne kody wizualne ulegają dekompozycji.

 

Rozciągnięte kaskadowo szyfonowe wstążki tworzą rodzaj baldachimu nad przejętymi roślinnością kamiennymi schodami w narożu klasztornej fasady. Nawiązując do tradycji majenia kapliczek, wstążki przeciągnięte na terenie dawnej świątyni nie dekorują istniejącego obiektu kultu. W geście pozornej desakralizacji „upuszczają krew” zabytkowym murom. Blade róże, bordo i czerwienie, imitując tkankę łączną, prowadzą wzwyż na odludne prezbiterium. Korytarz ten nie wiedzie do nieba, lecz do wnętrza materii.

 

Serce instalacji budują skrajności: spieki popiołu torfowego, opuszczone ptasie gniazda, ikona pozbawiona świętych wizerunków, odpływ wody. To „część przeklęta”, której sens ujawnia się w zatraceniu: rozkładzie roślin, spalaniu, następstwach migracji i opuszczenia. I ona ma swe odwrocie: w gniazdach pod pustą Hodegetrią leżą dwa gołębie jaja; purpurę rozpiętego nad nimi namiotu dopełnia nasycona zieleń dzikich roślin.

 

[UNHOLY] znosi granicę między tym, co święte i wykluczone. Obecna-nieobecna Maryja jako archetyp Bogini Matki uosabia żeńską zasadę twórczą i niszczycielską zarazem. To ona otwiera kanał przejścia przez „chrzest ogniem”, gdzie popiół nie jest końcem, lecz nowym początkiem – źródłem światła, które potrafi przetrwać spalenie.

kuratorka: Julia Jagielnicka
organizator: SLOT Stowarzyszenie Lokalnych Ośrodków Twórczych

więcej